(Duplicate)Wolf's Fang Runway[WFR]

Wolf's Fang Runway (WFR), Antarktika kıtasının son derece zorlu ve ulaşılması güç iç bölgelerinde konumlanan, geleneksel anlamda bir terminal yapısına sahip olmayan özel statülü bir hava pistidir. Bu tesis, standart ticari havalimanlarından tamamen farklı bir yapıya sahip olup yolcu terminali, bekleme salonu veya check-in kontuarı gibi unsurlar barındırmamaktadır. Pistin tüm altyapısı, kutup koşullarında operasyonel sürekliliği sağlamak amacıyla tasarlanmıştır. Buz ve kar üzerine inşa edilmiş olan pist, özellikle kısa kalkış ve iniş kapasitesine sahip (STOL) uçaklar ile ağır yük uçaklarının kullanımına uygun hale getirilmiştir. Tesis içerisinde yalnızca temel operasyonel destek birimleri, yakıt depolama alanları ve personel barınma konteynerleri bulunmaktadır. Hava trafiği kontrolü son derece sınırlı düzeyde tutulmakta olup uçuşlar büyük ölçüde hava durumu koşullarına bağlı olarak planlanmaktadır. Antarktika'nın kış aylarında (Nisan-Ekim) pist tamamen işlevsiz hale gelmekte; operasyonlar yalnızca Antarktika yazında (Kasım-Mart) gerçekleştirilmektedir. Bu dönemde bile iniş ve kalkış işlemleri, kutup fırtınaları ve görüş mesafesi kısıtlamaları nedeniyle ciddi riskler barındırmaktadır. Tesise erişim yalnızca önceden yetkilendirilmiş araştırma kurumları ve hükümet destekli lojistik operasyonlar aracılığıyla mümkündür.

Wolf's Fang Runway, dünyanın en uzak ve erişilmesi en zor noktalarından birinde yer almaktadır. Antarktika kıtasının iç kesimlerinde konumlanan bu piste ulaşım, yalnızca hava yoluyla mümkün olup herhangi bir kara veya deniz bağlantısı bulunmamaktadır. Bu tesise gerçekleştirilen uçuşlar genellikle Güney Afrika'nın Cape Town şehri veya Şili'nin Punta Arenas kenti gibi Antarktika'ya yakın lojistik üs niteliğindeki şehirlerden kalkış yapmaktadır. Söz konusu uçuşlar, özel charter operasyonları veya ulusal antarktik programlar çerçevesinde düzenlenmekte olup genel halkın erişimine açık değildir. Uçuş süreleri, hareket noktasına göre 5 ila 10 saat arasında değişmekte; hava koşulları nedeniyle ciddi gecikmeler yaşanabilmektedir. Piste iniş yapan uçaklar çoğunlukla Basler BT-67, Twin Otter veya Ilyushin Il-76 gibi kutup koşullarına uygun özel uçaklardır. Ulaşım maliyetleri son derece yüksek olup yalnızca araştırma bütçeleri ve kurumsal finansman kapsamında karşılanmaktadır. Bireysel seyahat tamamen imkânsız olup bu bölgeye erişim için ulusal antarktik programlara veya akredite araştırma kuruluşlarına başvurulması gerekmektedir.